بزاريد يک داستان براتون تعريف کنم مطمئنم خوشتون مياد داستان گنجشک و خدا:

روزها گذشت و گنجشك با خدا هيچ نگفت. فرشتگان سراغش را از خدا مي گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان اين گونه مي گفت : " مي آيد. من تنها گوشي هستم كه غصه هايش را   مي شنود و يگانه قلبي ام كه دردهايش را در خود نگه مي دارد. " و سرانجام گنجشك روي شاخه اي از درخت دنيا نشست. فرشتگان چشم به لب هايش دوختند ، گنجشك هيچ نگفت و خدا لب به سخن گشود : " با من بگو از آنچه سنگيني سينه توست ! " گنجشك گفت : " لانه كوچكي داشتم، آرامگاه خستگي هايم بود و سر پناه بي كسي ام. تو همان را هم از من گرفتي. اين توفان بي موقع چه بود ؟ چه مي خواستي از لانه محقرم،‌ كجاي دنيا را گرفته بود ؟ " و سنگيني بغضي راه بر كلامش بست. سكوتي در عرش طنين انداز شد. فرشتگان همه سر به زير انداختند.خدا گفت : " ماري در راه لانه ات بود. خواب بودي. باد را گفتم تا لانه ات را واژگون كند. آنگاه تو از كمين مار پر گشودي. " گنجشك خيره در خدايي خدا مانده بود. خدا گفت : " و چه بسيار بلاها كه به واسطه محبتم از تو دور كردم و تو ندانسته به دشمني ام برخاستي..."
اشك در ديدگان گنجشك نشسته بود. ناگاه چيزي در درونش فرو ريخت.
هاي هاي گريه هايش ملكوت خدا را پر كرد...! 

میگن شیشه ها احساس ندارن

ولی وقتی روی شیشه بخار گرفته ای نوشتم:

«دوستت دارم»

آرام گریست.

سخني از ملاصدرا  

ملاصدرا مي گويد: 

خداوند بي نهايت است و لامکان و بي زمان 

               اما به قدر فهم تو کوچک مي شود 

                           و به قدر نياز تو فرود مي آيد 

                              و به قدر آرزوي تو گسترده مي شود 

                                   و به قدر ايمان تو کارگشا مي شود 

يتيمان را پدر مي شود و مادر 

محتاجان برادري را برادر مي شود 

عقيمان را طفل مي شود 

نااميدان را اميد مي شود 

گمگشتگان را راه مي شود 

در تاريکي ماندگان را نور مي شود 

رزمندگان را شمشير مي شود 

پيران را عصا مي شود 

محتاجان به عشق را عشق مي شود 

خداوند همه چيز مي شود همه کس را... 

به شرط اعتقاد 

   به شرط پاکي دل 

      به شرط طهارت روح 

        به شرط پرهيز از معامله با ابليس 

بشوييد قلب هايتان را از هر احساس ناروا 

   و مغزهايتان را از هر انديشه خلاف 

     و زبان هايتان را از هر گفتار ناپاک 

       و دست هايتان را از هر آلودگي در بازار 

          و بپرهيزيد از ناجوانمردي ها، ناراستي ها، نامردمي ها... 

چنين کنيد تا ببينيد چگونه 

بر سفره شما با کاسه اي خوراک و تکه اي نان مي نشيند 

در دکان شما کفه هاي ترازويتان را ميزان مي کند 

و در کوچه هاي خلوت شب با شما آواز مي خواند

خدايا،

آتش مقدس شک را آنچنان در من بيفروز تا همة يقين‌هايي را که در من نقش کرده‌اند، بسوزند و آنگاه از پس تودة اين خاکستر، لبخند مهر آه بر لب‌هاي صبح يقين، شسته از هر غبار طلوع کند.

خدايا،

له هر که دوست مي‌داري بياموز که عشق از زندگي کردن بهتر است و به هر که دوست‌تر مي‌داري بچشان که دوست داشتن از عشق برتر!

خدايا، به من زيستني عطا کن که در لحظة مرگ، بر بي‌ثمري لحظه‌اي که بر زيستن گذشته است، حسرت نخورم. و مردني عطا کن که بر بيهودگي‌اش، سوگوار نباشم. بگذارتا آن را من، خود انتخاب کنم، اما آنچنان که تو دوست مي‌داري. چگونه زيستن را تو به من بياموز، چگونه مردن را خود خواهم آموخت.